7 Kasım 2013 Perşembe

Piraye Olsaydım Bir Nazım Bulur muydum?

Kar'alayan Kübra yartaşı

Bu aralar aklım Nazım'ın şiirlerine gidiyor. Bir Piraye ki dillere destan. Oysa ki ilk büyük aşkı ilk eşinin adı neden gezmiyor dillerde. Ve Piraye'den sonrakiler... Onlar nerede.. Nazım neden son eşine hiç şiir yazmamış ? O kadar çok soru var ki aklımda. 

Birisi çıkıp geliyor uzaklardan "erguvan bakışlı, portakal gülüşlü" diyor ve merak ediyorsun bu sözler nereden geliyor okuyorsun, hece hece satır satır...


&


Bulutlar geçiyor : haberlerle yüklü, ağır. 
Buruşuyor hâlâ gelmeyen mektup avucumda. 
Yürek kirpiklerin ucunda 
                                   uzayıp giden toprak uğurlanır. 
Benim bağırasım gelir : — «P î r â y e , 
                                                   P î r â y e !...» — diye... 
  



&



Çekilmez bir adam oldum yine : 
                                                uykusuz, aksi, nâlet. 
    Bir bakıyorsun ki 
ana avrat söver gibi, azgın bir hayvanı döver gibi bugün çalışıyorum, 
    sonra bir de bakıyorsun ki 
ağzımda sönük bir cıgara gibi tembel bir türkü 
    sabahtan akşama kadar sırtüstü yatıyorum ertesi gün. 
    Ve beni çileden çıkartıyor büsbütün 
                                        kendime karşı duyduğum nefret 
                                                                                ve merhamet...


    Çekilmez bir adam oldum yine : 
                                                uykusuz, aksi, nâlet. 
    Yine her seferki gibi haksızım. 
    Sebep yok, 
                    olması da imkânsız. 
    Bu yaptığım iş ayıp 
                                    rezalet. 
    Fakat elimde değil 
                                seni kıskanıyorum 
                                beni affet... 
  


&




Gözlerine bakarken 
        güneşli bir toprak kokusu vuruyor başıma, 
        bir buğday tarlasında, ekinlerin içinde kayboluyorum...


Yeşil pırıltılarla uçsuz bucaksız bir uçurum, 
durup dinlenmeden değişen ebedî madde gibi gözlerin : 
                                                sırrını her gün bir parça veren 
                                                fakat hiçbir zaman 
                                                büsbütün teslim olmayacak olan... 


&




Hoşgeldin kadınım benim hoş geldin 
yorulmuşsundur; 
nasıl etsem de yıkasam ayacıklarını 
ne gül suyum ne gümüş leğenim var, 
susamışsındır; 
buzlu şerbetim yok ki ikram edeyim 
acıkmışsındır; 
beyaz ketenli örtülü sofralar kuramam 
memleket gibi yoksuldur odam. 

Hoşgeldin kadınım benim hoş geldin 
ayağını bastın odama 
kırk yıllık beton, çayır çimen şimdi 
güldün, 
güller açıldı penceremin demirlerinde 
ağladın, 
avuçlarıma döküldü inciler 
gönlüm gibi zengin 
hürriyet gibi aydınlık oldu odam... 

Hoşgeldin kadınım benim hoş geldin..
.



5 Değerli Düşünce:

melek bahar dedi ki...

Bulabilir miyiz ki bizde canım

Kübra Yartaşı dedi ki...

Benden geçti de meleğim sana buluruz evel Allah

melek bahar dedi ki...

sus kız senden niye geçmiş aaa ağzına biber sürerim bak :)

deeptone dedi ki...

ne güzel ya di mi böle şeyler yazabilmek.
:)

Kübra Yartaşı dedi ki...

Tabisii yaa biri de çıkıp bana şöyle içli içli hoşgeldin kadınım demedi :)))

Yorum Gönder

Yorum Yapmak ister misin..?

 

KAR TANESİ Template by Ipietoon Blogger Template | Gadget Review