Naber?

Merhabalarrr taze hacı olarak aranızdayım. 

En son postta umreye gideceğimden bahsetmiştim ya hıh işte gittim geldim çok şükür. Eşimle karnımdaki minnoş kızımla ve ailemle(anne-baba-kardeşlerim) birlikte çok güzel bir umre geçirdim. Allah isteyen herkese nasip etsin öyle eşsiz bir duyguymuş ki. İtiraf etmek gerekirse ben öyle televizyonda Kabe'yi göünce ağlayan duygulanan teyzeleri çok samimiyetsiz bulurdum. Rol kesmeye gerek yok yani ne var böyle ağlayacak diyordum.(şuan bu düşüncelerimden utanıyorum) Oraya gitmeye hevesliydim ama öyle coşkulu coşkulu gitmedim açıkçası. Ama o ilk görüş var ya o an insan duygularının iplerini tutamıyormuş. Ruh resmen özerkliğini hatta bağımsızlığını ilan ediyormuş. Şuan özlüyorum. Döneli yaklaşık 1 ay oldu ve ben memleketimden ayrılmış gibi hissediyorum.

ilk 9 gün Mekke'de geçirdik. Farklı kültürden insanlarla yaşamak gerçekten zormuş bir de çok kalabalıktı.Kendimi ve bebeğimi ezilmekten korumak oldukça zor oldu. Ama üzerime düşen her şeyi yerine getirmenin haklı gururunu da yaşıyorum . İnşallah kabul olmuştur da kızımda yarı hacı olarak dünyaya gelir :) Belki vardır aranızda hamile olarak nasıl gittin diyenler ama bi cesaret gittim valla şuan olsa gidemem çünkü o zaman 6 aylık falandı. Şuan 7 ayı geçti ve maşallah bebişim kilo almaya başladı taşımak da zorlaştı. Hareketlerim de zorlaştı ve yavaşladı. :)  Bu aylarda biraz fazla duygusalım ve heyecanlıyım. Hem maneviyatla dolmanın verdiği haz var hem de annelik duygusu baş göstermeye başladı. Kızımın doğmasına az kaldı. Onun hazırlıkları var hepsi bi araya gelince heyecandan kalbim ritm değiştiriyor :) 

Daha önce bahsettim diye hatırlıyorum kızımın adını İkra koyacağım diye. Hıh işte İkra bilindiği üzere ilk ayet ve ben Mekke'de ilk ayetin nazil olduğu yere gittim. Yaklaşık 1 km yükseklikte dağa tırmanıp o mağarayı gördüm ve kızıma eşsiz bir anı bıraktım. :) 

Bir de instagram kullananlar kızım için açtığım sayfayı takip edebilirler şuan paylaşım yok pek ama doğduğunda yine ona anı olsun diye paylaşım yapmayı planlıyorum :)

instagram sayfası kullanıcı adı: ikrahanımefendi

Hacı Kartanesi :)

Hello blokcular napıyonuz?

Başlıktan da tahmin edeceğiniz üzere kutsal topraklara gitme şerefine erişiyorum :)  Hacı denemez çünkü umreye gidiyorum ama olsun kendimi hacı ilan etmeyi tercih ediyorum. Nasılsa burası benim sayfam ve istediğimi derim dii mi ama :))

Bu arada konuyla alakasız ama bazı kelimeleri Türkçe yazılımına uygun olmayan şekilde yazmamam dil bilgisi eksikliğimden değil tamamen kendimi ifade etme biçimimden kaynaklı :)

Neyse işte güzel haberlerle geldim. Bir süre önce belli olan ve başvuru yaptığımız Umre ziyareti nihayet sonuçlandı ve her şey hazır şuan sadece valizimi hazırlayıp yola çıkma kısmı kaldı. Kendimi şanslı hissediyorum genç yaşta orada bulunacak olmaktan ama kızım için daha da şanslı hissediyorum.. İkra hanımefendi doğmadan o kutsal yerleri hissedecek. Kızımla tavaf yapacak olmanın heyecanı inanın tarifsiz bir şey. :) 

Bu arada rutin kontroller sırasında bebeğimin kalbiyle ilgili bir şüphe gelişti ve bir takım testler yapıldı. Şuan her şey doğum sonrasına kaldı. Bir beyaz parlama olduğu ve bunun ne olduğunu bilmediklerini söylüyorlar. Bazen geçiyormuş gelişimiyle beraber bazen de kalıcı oluyormuş ve müdahale gerekiyormuş. Doğum sonrasında yeniden bakılacak kalbine geçmemişse bir tedavi planı çizilecek. Minicik yüreğinin iyileşmesi için Kabe karşısında dua etmeyi bekliyorum. Siz de aklınıza her geldiğinde şifa bekleyen bebeklere dua eder misiniz? İçinde benim bebeğime de şifa dileyin olur mu?

eveett gitmeden herkesten helallik almam lazımmış elimden geldiğince başladım yapmaya ama burdan da beni tanıyanlara sesleneyim hakkınızı helal edin olur mu? Bir de özel istek dua var mı ismn dua ederim bak size yeter ki söyleyin :)

Günlük 1 ♥

Yeniden Selaaam.. 

Hasta hasta geldim bugün size. Üzerinize afiyet birazcık faranjit olmuşum da.  Malum İzmir'i bilenler hemen anlar havaların bi sıcak bi soğuk olmasından kaynaklı benim de dengem bozuldu. Ne giyeceğimi bilemiyorum. Soğuk diye kazakla gidiyorum işe, bu sefer kalın geliyor ertesi gün ince giyiniyorum bu kezde üşüyorum. Napsam bilemedim.  Ayy bir de hamilelikten dolayı ateş basmaları başladı. Menopozlu kadınlar gibi ateşleniyorum. Millet kaloriferin dibinden ayrılmadığında bile cam açabilecek kadar bunalıyorum bazen. Eee vücut napsın bi terle bi soğu oda hasta oldu. Bir haftadır bebeğime ilaç vermemek için kullanmadım bir şey ama baktım iyice ilerledi dün doktora gittim sonunda. Hamilelikte kullanılabilecek antibiyotikler varmış onlardan bir tanesini verdi kullanmaya başladım bakalım umarım miniğime zararlı olmaz.

Biliyorsunuzdur belki lisans eğitimim gereği çocuk gelişimini iyi derecede bilmem gerekiyordu. Derinlemesine bilgi sahibi oldum lisans döneminde, ee şimdi bir de canlı canlı yaşama fırsatı buluyorum. Aslında tüm ilaçların zararlı olduğunu düşünüyordum ama zararsızları da varmış bunu da öğrendim.Öğrendiklerimi pekiştirmem için kızım şimdiden beni mutlu etmeye başladı. İkra hanım şimdiden annesinin mesleki gelişimine katkı sağlıyor :)

Bu kız bana neler neler öğretti beş aydır bilemezsiniz. Günlük hayatın stresinden nasıl uzak kalınır, hayatta neler değerlidir, nelere önem verirsem daha mutlu olurum. Sağlığıma neden dikkat etmeliyim vs. daha neler nelerr. 

Ben sanırım bundan sonra her postta bir parça kızımdan söz edeceğim. Hamilelik sürecimden, bebeğin gelişiminden vs hep bir parça onu bulacaksınız satırlarımda. Hele bir de doğsun siz o zaman görün :) Bu arada siz napıyosunuz? Yazın azcık konuşalım hadi :)

Günaydın Tekmesi İster misin?

Yeniden hellöö, napıyosunuz?

İzmir'de yağmur var bu sabah, ya tembel tembel evde sıkılmaca ya da bu güzel su damlalarının tadını çıkarmaca... Ben hangisini seçerim bilmiyorum, ama karnımdaki İkra hanımefendinin bugün tembellik yapma gibi bir planı yok. Sabahın köründeki tekmelerinden pazar gününü erkenden yaşamaya başlamak için hevesli olduğunu anlıyorum.

Bir önceki posta yakında güzel şeyler doğacak demiştim, işte bu güzelliklerin en başı, İkra hanımefendi ♥ 

Şuan 22 haftalık olan miniğimizin ilk ultrason görüntülerine baktığımda, eşim beyfendi ile şurdaki siyahlık mı şimdi bu haşhaş tohumu mu büyüyüp hayatımız olacak dediğimizi hatırlıyorum. En son geçen haftaki görüntülerinde kızımız baya poz verdi okka gibi burnu, estetik harikası çenesiyle falan. Elleriyle yüzünü kapata kapata uyuyordu. hele o parmaklar, aynen doğmuş br bebek gibi parmaklarını emmesi için o an ölebilirdim. 

ANNE OLUNCA ANLARSIN!

Ah anneeem, anladım tabii anlamaz mıyım? Öyle başka bir ruhmuş ki bu, kendimi beş aydır düşünmüyorum. Tiksindiğim yemekleri bile ona faydası olsun diye yiyorum. Annem kabak yemeği yaptığında öff şu kabağı literatürden kaldıralım artık diye mızmızlanan ben, belki bebeğimin kabağın içindekilere ihtiyacı vardır diye tabak tabak yediğimi biliyorum.

İlk 18-19 hafta onun canlılığına dair bir şey hissetmeden geçti. Sadece bulantılar, halsizlikler ve benzeri belirtilerle bana kendini hissettiriyordu. ama sonra o pamuk ayaklarından çıkan tekmeler başladı ya, her tekmede benim kalbim yerinden çıkacak gibi oluyor. İçimden çıkarıp sımsıkı sarılmak, öpe öpe onu koklamak istiyorum. son günlerde bir de oyun oynamaya başladık. Daha doğrusu iletişim şeklimizi belirledik. Ben tekme atmasını istediğimde karnıma parmağımla bir iki kez vuruyorum. Hooop ardından başlıyor oda vurmaya, herkes sırası geldiğinde minicik vuruyo, sıram geldiğinde ben vurmazsam oda duruyo. Resmen kurallara uymam için beni zorluyo. O kıpırdanmayı kesince ben endişelenip hemen dokunuyorum konuşmaya başlıyorum ve çikolata yiyorum. Sonra içerde maraton koşusu başlıyo barışıyoruz.

Her kadın gibi benim miniğimde bir çikolataya tav olanlardan :) ♥

Çok duyacaksınız gibime geliyo İkra hanımefendinin maceralarını, doğmadan bu kadar etkiliyse doğunca neler olacak bilemiyorum :) Beni aydınlatın olur mu? :)

Hadi öptüm hepinizi kendinize popüler davranın, özelsiniz ♥